Αναρτήσεις

-
Εικόνα
ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ Στην άκρη της όχθης ενός ποταμού, ένας μικρός κορμός δέντρου που επέπλεε φιλοξενούσε τέσσερις βατράχους. Ο κορμός ξαφνικά άρχισε να γλιστρά αργά πάνω στο νερό, παρασυρόμενο από το ρεύμα και οι μικροί επιβάτες κυριεύτηκαν από δέος. Ήταν η πρώτη φορά που βίωναν τη μαγεία της πλεύσης, νιώθοντας τη ροή του ποταμού να τους οδηγεί σε μια άγνωστη περιπέτεια. «Αυτός ο κορμός είναι πραγματικά αξιοθαύμαστος», παρατήρησε ο πρώτος βάτραχος με απορία. «Μοιάζει να έχει δική του ψυχή, σαν να ζωντάνεψε ξαφνικά. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι ένα κομμάτι ξύλο θα μπορούσε να διαθέτει τέτοια κίνηση». Ο δεύτερος βάτραχος κούνησε το κεφάλι του διαφωνώντας: «Κάνεις λάθος, φίλε μου. Ο κορμός αυτός δεν έχει τίποτα το ξεχωριστό, είναι ακίνητος όπως όλοι οι άλλοι. Η δύναμη του ποταμού είναι αυτή που μας σπρώχνει προς τη θάλασσα, παρασύροντας μαζί της κι εμάς και το ξύλο». Τότε, ο τρίτος βάτραχος πήρε τον λόγο με ύφος στοχαστικό: «Σφάλλετε και οι δύο. Δεν κινείται ούτε ...
Διαβάστε περισσότερα
-
Εικόνα
 ΩΧΑΔΕΡΦΙΣΜΟΣ Ο όρος ''ωχαδερφισμός'' είναι μια λέξη οι οποία προέρχεται από την φράση "Ωχ αδερφέ!", δηλώνει αδιαφορία και περιγράφει την κοινωνική οκνηρία. Λέγοντας ''κοινωνική οκνηρία'' εννοούμε την αδιαφορία και την αναλγησία για γενικά προβλήματα.  Στη γαλλική γλώσσα υπάρχει έκφραση "je m'en fous" ("δεν με νοιάζει"), που χρησιμοποιείται σε παρόμοια πλαίσια αδιαφορίας και περιφρόνησης. Τα βασικότερα χαρακτηριστικά του ωχαδερφισμού είναι τα εξής: - Μειωμένο ενδιαφέρον ή αδιαφορία για σημαντικά εργασιακά, κοινωνικά ή προσωπικά ζητήματα. - Έλλειψη ευαισθησίας σε προβλήματα που θα έπρεπε να απασχολούν κάποιον, π.χ. προβλήματα σωματικής ή ψυχικής υγείας ή προβλήματα συμπεριφοράς κάποιου σε μια υπηρεσία. - Συνειδητή ή αφ' υψηλού περιφρόνηση για οποιαδήποτε σημαντικά κοινωνικά προβλήματα. - Έντεχνη αποφυγή ευθυνών ή επίρριψη ευθυνών σε άλλους για διάφορα θέματα (προσωπικά, οικογενειακά, εργασιακά κ.ά.). - Ατομιστική προσ...
Διαβάστε περισσότερα
-
Εικόνα
ΦΙΛΟΤΟΜΑΡΙΣΜΟΣ Φιλοτομαρισμός είναι η ιδιότητα του ατόμου που ενδιαφέρεται αποκλειστικά για το Εγώ του, υπερβολικά για τα προσωπικά του συμφέροντα. Είναι μια συμπεριφορά που καταδεικνύει έλλειψη έγνοιας για τις ανάγκες των άλλων. Ο φιλοτομαρισμός συχνά πηγάζει από έναν συνδυασμό ψυχολογικών αμυντικών μηχανισμών, ανατροφής και κοινωνικών επιρροών. Οι άνθρωποι μπορεί να συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο για να προστατευτούν από την ευαλωτότητα, να διαχειριστούν βαθιά ριζωμένη ανασφάλεια ή λόγω έλλειψης ενσυναίσθησης. Άλλοι μπορεί να έχουν διδαχθεί να δίνουν προτεραιότητα στον εαυτό τους μέσω εντατικής γονικής μέριμνας ή ανταγωνιστικών περιβαλλόντων. Ο φιλοτομαρισμός μπορεί να λειτουργήσει ως θωράκιση για την προστασία από τραύματα του παρελθόντος, απόρριψη ή συναισθήματα ανεπάρκειας. Ένας βαθύς φόβος για την μη κάλυψη των αναγκών μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους να εξασφαλίζουν εμμονικά πόρους, δύναμη ή προσοχή. Η υπερπροστασία από τους γονείς ή αντίστροφα, η έλλειψη συναισθηματικής επ...
Διαβάστε περισσότερα
-
Εικόνα
ΠΡΟΔΟΤΕΣ, ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ Ποιο ψυχολογικό ελάττωμα στη συνείδηση του σύγχρονου ανθρώπου που τον ωθεί στην προδοσία ή στον δωσιλογισμό; Η προδοσία αποτελεί μια σύμφυτη με την ανθρώπινη φύση παθογένεια, οι ρίζες της οποίας χάνονται στα βάθη των αιώνων και αποτυπώνονται ανεξίτηλα στις σελίδες της παγκόσμιας πολεμικής ιστορίας. Ειδικά κατά την περίοδο του Μεσαίωνα, οι ασφυκτικές πιέσεις και οι μέθοδοι χειραγώγησης ήταν τόσο έντονες, που θα μπορούσαν να κάμψουν τις ηθικές αντιστάσεις σχεδόν κάθε ανθρώπου. Το ψυχολογικό προφίλ των δωσίλογων και των συνεργατών των δυνάμεων κατοχής κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο παρουσίαζε ένα ευρύ φάσμα κινήτρων. Η προδοσία συνήθως πήγαζε από τον φανατικό αντισημιτισμό ή τον αντικομμουνισμό, αλλά συχνά τροφοδοτούνταν από την επιδίωξη του πλουτισμού ή ακόμη και από προσωπικό φθόνο προς τον συγγενή, τον γείτονα ή τον γνωστό. Μερικά άτομα οδηγήθηκαν στη συνεργασία ή την παροχή πληροφοριών από έντονο φόβο για τη ζωή τους ή τη ζωή των οικογενειών τους ή ...
Διαβάστε περισσότερα
-
Εικόνα
ΗΓΕΤΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ Η ψυχολογία των ατόμων που εμφανίζονται ως πνευματικοί ηγέτες, γκουρού ή μοναχοί είναι περίπλοκη, συχνά γεφυρώνοντας γνήσιο αλτρουισμό, βαθιά αυτοπραγμάτωση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, βαθιά ψυχολογική δυσλειτουργία. Αυτά τα άτομα χαρακτηρίζονται από έντονο χάρισμα, ισχυρή αίσθηση σκοπού και την ικανότητα να προβάλλουν μια αίσθηση «κάτι μεγαλύτερου» στους οπαδούς τους. Οι ψυχολογικές προσεγγίσεις σε αυτό το φαινόμενο μπορούν να χωριστούν σε τρεις κύριους τομείς: 1. Ο αυθεντικός πνευματικός αναζητητής-ηγέτης. Οι αυθεντικοί πνευματικοί ηγέτες συχνά διαθέτουν γνήσια ψυχολογική ωριμότητα, συμπεριλαμβανομένης υψηλής συναισθηματικής ρύθμισης, βαθιάς αυτοαναστοχασμού και μιας «ανιδιοτελούς» συμπεριφοράς. Οδηγούνται από μια έντονη επιθυμία να βοηθήσουν τους άλλους να ανακουφίσουν τον πόνο και να κατανοήσουν τη φύση της πραγματικότητας. Συχνά υιοθετούν έναν τρόπο ζωής απάρνησης, έχοντας εγκαταλείψει ή αποστασιοποιηθεί από υλικά αγαθά και αισθητηριακές απολαύσ...
Διαβάστε περισσότερα
-
Εικόνα
ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ Η θρησκεία συχνά αποτελεί βασικό συστατικό της προσωπικής και συλλογικής ταυτότητας, διαμορφώνοντας κοσμοθεωρίες, συμπεριφορές και κοινωνική κοινότητα. Λειτουργεί ως ισχυρός πολιτιστικός δείκτης, συνδέοντας τα άτομα με κοινές παραδόσεις και αξίες. Για πολλούς, η θρησκευτική ταυτότητα επηρεάζει τις καθημερινές αποφάσεις, τις κοινωνικές συνδέσεις, ακόμη και την εθνική ταυτότητα. Η θρησκεία λειτουργεί ως παράγοντας οικοδόμησης κοινότητας, παρέχοντας κοινές τελετουργίες και αίσθημα ανήκειν, συχνά λειτουργώντας ως «εθνικός δείκτης» για τις ομάδες. Σε πολλά μέρη, ιδιαίτερα σε χώρες μεσαίου εισοδήματος, η συμμετοχή σε μια θρησκεία θεωρείται ζωτικής σημασίας για την εθνική ταυτότητα. Βοηθά τα άτομα να ορίσουν την ηθική τους, τις προτεραιότητες και τον σκοπό τους, με περίπου το 95% των πιστών σε ορισμένες μελέτες να αναγνωρίζουν την πίστη τους ως κεντρικής σημασίας για την προσωπικότητά τους. Η θρησκεία είναι συχνά μια βασική, θεμελιώδης πτυχή της ταυτότητας, που μ...
Διαβάστε περισσότερα
-
Εικόνα
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΥΣΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ Οι καλλιτέχνες γενικά έχουν μια ξεχωριστή προσέγγιση στην επίλυση προβλημάτων, η οποία συχνά χαρακτηρίζεται από πλάγια σκέψη, άνεση με την ασάφεια και μια νοοτροπία προσανατολισμένη στη διαδικασία που διαφέρει από τις παραδοσιακές, καθαρά γραμμικές ή αναλυτικές προσεγγίσεις. Αντί να βρίσκουν απλώς τη «σωστή» απάντηση, συνήθως επικεντρώνονται στην ανακάλυψη νέων προοπτικών, στην αποδοχή των περιορισμών ως καταλυτών για τη δημιουργικότητα και στην εξερεύνηση των συναισθηματικών ή οπτικών διαστάσεων ενός προβλήματος. Χρησιμοποιούν συχνά την πλάγια σκέψη, η οποία περιλαμβάνει την προσέγγιση ενός προβλήματος από απροσδόκητες οπτικές γωνίες αντί να βασίζονται αποκλειστικά στην παραδοσιακή, «κάθετη» λογική. Διαπρέπουν στη δημιουργία πολλαπλών πιθανών λύσεων αντί να περιορίζονται σε μία, επιτρέποντάς τους να αντιμετωπίσουν προβλήματα όπου ο στόχος δεν είναι σαφής. Συχνά γεφυρώνουν ανόμοια στοιχεία για να δημιουργήσουν νέο νόημα, καθιστώντας τους επιδέξιους σ...
Διαβάστε περισσότερα