ΟΤΑΝ Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ή Η ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΝΕΙ «ΓΟΝΕΪΚΟ» ΡΟΛΟ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ
Όταν ο ένας σύντροφος αρχίζει να συμπεριφέρεται σαν γονέας στον άλλον, μπορεί να δημιουργήσει μια ανθυγιεινή δυναμική γονέα-παιδιού στη σχέση, η οποία ενδεχομένως να οδηγήσει σε απώλεια της ερωτικής οικειότητας και σε αύξηση των διαπληκτισμών. Αυτή η δυναμική μπορεί να εκδηλωθεί καθώς ο ένας σύντροφος παίρνει αποφάσεις για τον άλλον, παρακολουθεί συνεχώς το πρόγραμμά του ή συμπεριφέρεται με ελεγκτικό τρόπο.
Σημάδια ότι ο/η σύντροφος αρχίζει να αναλαμβάνει «γονεϊκό» ρόλο:
- Ο ένας σύντροφος παίρνει αποφάσεις για τον άλλον, διαχειρίζεται το πρόγραμμά του ή του υπενθυμίζει συνεχώς τις ευθύνες του.
- Η σχέση μοιάζει περισσότερο με δυναμική γονέα-παιδιού παρά με μια ερωτική σχέση, οδηγώντας σε μείωση της σωματικής και συναισθηματικής οικειότητας.
- Καβγάδες και ασήμαντες διαφωνίες γίνονται πιο συχνές, μοιάζοντας με διαπληκτισμούς και πείσματα γονέα-παιδιού παρά με υγιή συζήτηση ενήλικων συντρόφων.
- Η σχέση στερείται υγιών ορίων, με τον έναν σύντροφο να υπερβαίνει τα όρια και τον άλλον να μην διεκδικεί τις ανάγκες του.
Όλα τα παραπάνω έχουν σαν αποτέλεσμα την ανισορροπία της σχέσης με τον έναν σύντροφο να αισθάνεται επιβαρυμένος και τον άλλον να νιώθει ότι είναι παιδί. Ο/Η σύντροφος που ανατρέφεται ως γονέας μπορεί να αισθάνεται δυσαρέσκεια, απογοήτευση και έλλειψη αυτονομίας.
Το σημαντικό αυτό πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί με ανοιχτή επικοινωνία, έκφραση συναισθημάτων σχετικά με τη δυναμική της σχέσης, διατήρηση υγειών ορίων και ουσιαστική προσπάθεια δημιουργίας μιας σχέσης που να βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό, την υποστήριξη και την ισότητα, αντί για μια δυναμική γονέα-παιδιού.
Εάν η δυναμική είναι βαθιά ριζωμένη, η ψυχοθεραπεία ή η συμβουλευτική από έμπειρο ψυχολόγο μπορεί να βοηθήσει να αντιμετωπιστούν τα υποκείμενα προβλήματα.
