ΤΣΙΓΚΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΜΙΖΕΡΙΑ
Από την άλλη μεριά η τσιγκουνιά και η μιζέρια είναι αποτέλεσμα νευρωτικών συμπεριφορών, δεν αφορούν μόνο τα χρήματα ή τα υλικά αγαθά, αλλά εκφράζουν και κάποιες βαθύτερες πτυχές της προσωπικότητας.
Τσιγκούνης είναι ο άνθρωπος που δε θέλει να ξοδεύει καθόλου δικά του χρήματα και όλες οι σκέψεις και οι πράξεις του περιστρέφονται γύρω από αυτό το θέμα. Είναι αυτός που δεν προσφέρει τίποτα σε ψυχικό ή ηθικό επίπεδο. Παγιδεύεται ανάμεσα στους δικούς του φόβους, ενδεχομένως βιώνει καταθλιπτικά συμπτώματα και φαντασιώνεται την οικονομική καταστροφή. Συνδέει τα πάντα με τα χρήματα και ρισκάρει χωρίς δισταγμό τις σχέσεις με τους συντρόφους ή τους φίλους του.
Σύμφωνα με τον Φρόιντ, ο τσιγκούνης έχει υποστεί καθήλωση στο 2ο ψυχοσεξουαλικό στάδιο ανάπτυξης κατά την πρώιμη παιδική ηλικία.
Οι τσιγκούνηδες αν και έχουν σταθερό εισόδημα φορούν τα ίδια ρούχα για χρόνια, αγοράζουν τα φθηνότερα προϊόντα στο σουπερμάρκετ, ακόμα και χαμηλής ποιότητας κλπ. Εάν κάποιος τους ρωτήσει, θα πουν ότι τα βγάζουν πέρα οικονομικά επειδή αποταμιεύουν χρήματα και δεν ξοδεύουν αλόγιστα. Προσοχή ! αυτό είναι μια λογικοφανής δικαιολογία και καμία σχέση δεν έχει με τον σωστό οικονομικό προγραμματισμό ή τη σπατάλη. Πρόκειται για μια παθολογική κατάσταση,
Το χειρότερο σε έναν άνθρωπο που είναι τσιγκούνης είναι ότι η έκπτωση αφορά και τα αισθήματα και την επένδυση ενέργειας στους ανθρώπους γύρω του. Δεν είναι καθόλου γενναιόδωρος με τα συναισθήματά τους προς τους άλλους. Ο μίζερος αυτός άνθρωπος κρατάει τα πάντα για τον εαυτό του και, γι’ αυτό το σκοπό, ζει μέσα στη δική του εσωτερική φυλακή.
Σε κάποιες περιπτώσεις οι τσιγκούνηδες έχουν το ρόλο του «εκμεταλλευτή» στις σχέσεις τους (ερωτικές, φιλικές) και γι΄ αυτό πολύ συχνά καταλήγουν να είναι μόνοι τους. Η περιουσία τους, όταν τελικά αποδημήσουν, καταλήγει σε χέρια άλλων….
Θεραπεύεται η τσιγκουνιά;
Όταν φέρουμε τον τσιγκούνη αντιμέτωπο με το πρόβλημά του, είναι πιθανόν εκείνος να αντιδράσει με εκλογικευτικές άμυνες, δηλαδή με ορθή επιχειρηματολογία και ταυτόχρονα έλλειψη εναισθησίας στο βαθύ του πρόβλημα, δηλαδή έλλειψη επίγνωσης και αποδοχή της ύπαρξης ψυχικής διαταραχής.
Αυτό αποτελεί και ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην εμπλοκή ενός ατόμου με αυτά τα χαρακτηριστικά σε ψυχοθεραπεία, λόγω της άρνησής του ότι πάσχει από ψυχική διαταραχή, λόγω της έντονης δυσπιστίας στο πρόσωπο του ψυχολόγου/ψυχοθεραπευτή και ταυτόχρονα της δυσκολίας του να δώσει χρήματα για αυτή τη διαδικασία.
