ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΥΧΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ
Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν διάφοροι μύθοι γύρω από τις ψυχικές ασθένειες (mental illness) που είτε καλύπτουν, είτε δικαιολογούν, είτε τροφοδοτούν το στίγμα και τις διακρίσεις και καθιστούν δυσκολότερη την αναζήτηση βοήθειας.
Οι κυριότεροι μύθοι για τις ψυχικές ασθένειες είναι οι ακόλουθοι:
Μύθος 1: Οι ψυχικές ασθένειες δεν είναι πραγματικές ασθένειες.
Αλήθεια: Οι ψυχικές ασθένειες προκαλούν δυσφορία, δεν υποχωρούν από μόνες τους και αποτελούν πραγματικά προβλήματα υγείας, τα οποία αντιμετωπίζονται με κατάλληλες θεραπείες.
Μύθος 2: Οι ψυχικές ασθένειες δεν θα μας επηρεάσουν ποτέ.
Αλήθεια: Οι ερευνητές εκτιμούν ότι έως και ένας στους πέντε ανθρώπους θα αντιμετωπίσει κάποια ψυχική ασθένεια, κάποια στιγμή στη ζωή του. Μπορεί να μην αντιμετωπίσουν όλοι κάποια ψυχική ασθένεια, αλλά είναι πολύ πιθανό ένα μέλος της οικογένειας, ένας φίλος ή ένας συνάδελφος να έρθει αντιμέτωπος με μια ψυχική διαταραχή.
Μύθος 3: Οι ψυχικές ασθένειες είναι απλώς μια δικαιολογία για κακή συμπεριφορά.
Αλήθεια: Μερικοί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν ψυχικές ασθένειες μπορεί να ενεργούν με τρόπους που είναι απρόβλεπτοι ή να φαίνονται περίεργοι στους άλλους. Πρέπει να θυμόμαστε ότι πίσω από αυτές τις συμπεριφορές κρύβεται η ασθένεια και όχι το άτομο. Κανείς δεν επιλέγει να βιώσει μια ψυχική ασθένεια. Επίσης, τα άτομα αυτά, όπως και οποιοσδήποτε άλλος, μπορεί να κάνουν κακές επιλογές ή να κάνουν κάτι απροσδόκητο για λόγους που δεν σχετίζονται με τα συμπτώματα της ασθένειάς τους.
Μύθος 4: Η κακή ανατροφή των παιδιών προκαλεί ψυχικές ασθένειες.
Αλήθεια: Κανένας παράγοντας από μόνος του δεν μπορεί να προκαλέσει ψυχικές ασθένειες. Οι ψυχικές ασθένειες είναι περίπλοκες καταστάσεις που προκύπτουν από έναν συνδυασμό γενετικής, βιολογίας, περιβάλλοντος (οικογενειακό, κοινωνικό) και εμπειριών ζωής. Τα μέλη της οικογένειας και τα αγαπημένα πρόσωπα πρέπει να έχουν έναν μεγάλο ρόλο στην υποστήριξη και την αποκατάσταση του ασθενούς.
Μύθος 5: Τα άτομα με ψυχικές ασθένειες είναι βίαια και επικίνδυνα.
Αλήθεια: Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν ψυχικές ασθένειες είναι πολύ πιο πιθανό να πέφτουν θύματα βίας παρά να είναι βίαιοι. Κάποιες όμως ψυχικές διαταραχές μπορούν να οδηγήσουν σε βίαια περιστατικά.
Μύθος 6: Οι άνθρωποι δεν αναρρώνουν ποτέ από ψυχικές ασθένειες.
Αλήθεια: Οι άνθρωποι μπορούν και αναρρώνουν από ψυχικές ασθένειες. Σήμερα, υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη θεραπειών, υπηρεσιών και υποστήριξης που μπορούν να βοηθήσουν κάνοντάς τους πάσχοντες παραγωγικούς και λειτουργικούς. Ακόμη και όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν ψυχικές ασθένειες που διαρκούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορούν να μάθουν πώς να διαχειρίζονται τα συμπτώματά τους. Εάν κάποιος ψυχικά ασθενής συνεχίζει να αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις, μπορεί να είναι σημάδι ότι χρειάζεται διαφορετικές προσεγγίσεις ή υποστήριξη.
Μύθος 7: Οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν ψυχικές ασθένειες είναι αδύναμοι και δεν μπορούν να διαχειριστούν το άγχος.
Αλήθεια: Το άγχος επηρεάζει την ευεξία, αλλά αυτό ισχύει για όλους. Τα άτομα που αντιμετωπίζουν ψυχικές ασθένειες μπορεί στην πραγματικότητα να είναι καλύτερα στη διαχείριση του άγχους από τα άτομα που δεν έχουν βιώσει ψυχικές ασθένειες. Πολλοί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν ψυχικές ασθένειες μαθαίνουν δεξιότητες όπως η διαχείριση του άγχους και η επίλυση προβλημάτων, ώστε να μπορούν να μειώσουν το άγχος προτού επηρεάσει την ευημερία τους. Το να φροντίζει κάποιος τον εαυτό του και να ζητά βοήθεια όταν τη χρειάζεται είναι σημάδια δύναμης και όχι αδυναμίας.
Μύθος 8: Οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν ψυχικές ασθένειες δεν μπορούν να εργαστούν.
Αλήθεια: Είτε το συνειδητοποιούμε είτε όχι, οι χώροι εργασίας είναι γεμάτοι με άτομα που βιώνουν ή έχουν βιώσει ψυχικές ασθένειες. Οι ψυχικές ασθένειες δεν σημαίνουν ότι κάποιος δεν είναι πλέον ικανός να εργαστεί. Οι περισσότεροι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν σοβαρές ψυχικές ασθένειες θέλουν να εργαστούν, αλλά λόγω της διαταραχής ή της έλλειψης σωστής θεραπείας αντιμετωπίζουν συστημικά εμπόδια στην εύρεση και διατήρηση ουσιαστικής απασχόλησης ή δημιουργούν προβλήματα στο εργασιακό τους περιβάλλον.
Μύθος 9: Τα παιδιά δεν μπορούν να έχουν μια ψυχική ασθένεια όπως η κατάθλιψη. Αυτά είναι προβλήματα των ενηλίκων.
Αλήθεια: Ακόμη και τα παιδιά μπορεί να εμφανίσουν ψυχικές ασθένειες. Στην πραγματικότητα, πολλές ψυχικές ασθένειες εμφανίζονται για πρώτη φορά όταν ένα άτομο είναι νέο. Οι ψυχικές ασθένειες μπορεί να φαίνονται διαφορετικές στα παιδιά από ό,τι στους ενήλικες. Μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο οι νέοι μαθαίνουν και αναπτύσσουν δεξιότητες, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε προβληματικές συμπεριφορές στο μέλλον. Δυστυχώς, πολλά παιδιά δεν λαμβάνουν τη βοήθεια που χρειάζονται.
Μύθος 10: Όλοι παθαίνουν κατάθλιψη καθώς μεγαλώνουν, διότι είναι μέρος της διαδικασίας γήρανσης.
Αλήθεια: Οι ηλικιωμένοι μπορεί να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο κατάθλιψης επειδή βιώνουν τόσες πολλές αλλαγές κατά την πάροδο των χρόνων (βιολογικών, προσωπικών, οικογενειακών), αλλά χρειάζονται την ίδια υποστήριξη με οποιονδήποτε άλλον που παρουσιάζει κατάθλιψη.
Καλό είναι όταν γνωρίζουμε ένα άτομο με πιθανή ψυχική διαταραχή να το προτρέψουμε για επαγγελματική βοήθεια (ψυχολόγο/ψυχίατρο) και θεραπεία, και όχι να επικροτούμε τις αρνητικές του συμπεριφορές.
