ΔΙΚΟΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
Ο δικομανής είναι άτομο καχύποπτο, που δεν εμπιστεύεται κανέναν, είναι ευερέθιστο, εχθρικό και θυμωμένο, χωρίς ουσιαστικό λόγο και αιτία. Είναι φανατικά, ασχολούμενος υπερβολικά με κάθε είδους «αδικία».
Η δικομανία συναντάται κυρίως σε άτομα με παρανοειδή διαταραχή προσωπικότητας, τα οποία τείνουν να αποδίδουν κακόβουλα κίνητρα σε άλλους. Θεμελιώνεται πάνω σε μια γενετική συνιστώσα, αλλά και σε περιβαλλοντικά αίτια, μεταξύ των οποίων οι πρώιμες οικογενειακές δυσκολίες, όπως η προβληματική παιδική ηλικία.
Η παρανοειδής διαταραχή ανήκει στις διαταραχές προσωπικότητας. Το άτομο με παρανοειδή διαταραχή διακρίνεται από:
- Υποψίες ότι οι άλλοι άνθρωποι, οι κοινωνία, το κράτος το εκμεταλλεύονται, έχουν κακόβουλα κίνητρα και θέλουν να το βλάψουν.
- Αμφιβολίες για την αξιοπιστία φίλων ή συνεργατών.
- Κρατά κακία και δεν συγχωρεί προσβολές ή υποτιμήσεις.
- Παρουσιάζει ευερεθιστότητα, επιθετικότητα και έντονη εκδικητικότητα.
- Χαρακτηρίζεται από έντονη ηθικολογία και ασκεί έντονη κριτική στους άλλους, ενώ δεν μπορεί να δεχτεί κριτική για τον εαυτό του.
Όλοι έχουν δικαίωμα να διαικδικήσουν το δίκιο τουε στο δικαστήριο, αλλά οι δικομανείς βρίσκονται εκεί για ψυχολογικούς και όχι για δικαστικούς λόγους.
Οι άνθρωποι που καταθέτουν πολλές αγωγές, γνωστοί ως κατά συρροήν ενάγοντες, συχνά υποκινούνται από την ελπίδα να δικαιωθούν ή να κερδίσουν κάποια χρήματα. Σύμφωνα με ειδικούς ψυχιάτρους και ψυχολόγους, σε ορισμένες περιπτώσεις υποκινούνται επίσης από βαθιούς ψυχολογικούς λόγους, όπως, παράνοια, την ανάγκη για προσοχή ή την πεποίθηση ότι μόνο στο δικαστήριο θα επικυρωθεί η υπομονή που υποφέρουν. Συνήθως επιδιώκουν να δουν αυτό που θεωρούν ως πόνο στη σκηνή του δικαστηρίου. Είναι μια θεατρική παράσταση γι' αυτούς.
Τα άτομα δεν έχουν ως πρωταρχικό στόχο τους τα χρήματα ή την απονομή δικαιοσύνης. Πρόκειται για την επικύρωση του πόνου τους. Θέλουν την αναγνώριση αυτού που αντιλαμβάνονται ως δια βίου πόνο.
Σε ορισμένες πολιτείες των Η.Π.Α. οι δικαστές έχουν την εξουσία να χαρακτηρίζουν τους συχνούς ενάγοντες ως «κακόβουλους διαδίκους» και να τους απαγορεύουν να υποβάλουν μελλοντικές αγωγές.
Για πρώτη φορά στα ελληνικά δικαστικά χρονικά το 2023 εισάγεται σε νομικό κείμενο (Κώδικα) ο όρος "δικομανία”, σε μια προσπάθεια αποφόρτισης των δικαστηρίων, ενώ παράλληλα οι "επαγγελματίες μηνυτές” θα πληρώνουν ακριβά αυτή την πρακτική τους η οποία δημιουργεί στο δικαστικό σύστημα ένα απίστευτο "στοκ” υποθέσεων. Είναι η πρώτη φορά που η "δικομανία” αναφέρεται ως νομικός όρος και κυρίως που διακρίνεται ευθέως ως ροπή προς εγκληματική πράξη, η οποία αντιμετωπίζεται με βαρύ χρηματικό αντίτιμο.
Ουσιαστικά ο δικομανής είναι ψυχικά διαταραγμένος και αξίζει την κατανόηση και την αρωγή των οικείων του, έτσι ώστε να καταστεί υγιής. Αυτό πολλές φορές είναι αδύνατο, διότι ο δικομανής δεν αποδέχεται την τραγική του κατάσταση και αρνείται να υποβληθεί στην κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.
