ΠΕΝΘΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΥΓΓΕΝΩΝ
Για να διαχειριστούμε τη θλίψη κάποιου ατόμου που έχασε ένα ή περισσότερα αγαπημένα του πρόσωπα, από ασθένεια ή δυστύχημα, είμαστε παρόντες και ακούμε σιωπηλοί χωρίς να κρίνουμε ή προσφέροντας συναισθηματική και πρακτική υποστήριξη, όπως μοιράζοντας αναμνήσεις, βοηθώντας με τις καθημερινές εργασίες (μαγείρεμα, καθαριότητα κ.ά.).
Ενθαρρύνουμε το άτομο που πενθεί να διατηρεί μια καθημερινή ρουτίνα, να ασκείται, να τρώει σωστά και να έχει επαφές με υποστηρικτικούς ανθρώπους, όπως συγγενείς, φίλους ή ομάδες υποστήριξης. Δίνουμε έμφαση στην υπομονή και την αυτοφροντίδα του ατόμου που πενθεί, αποφεύγουμε την προσπάθεια να διορθώσουμε τη θλίψη του. Υποστηρίζουμε την εύρεση τρόπων για να τιμηθεί το άτομο που πέθανε, ώστε να ενσωματωθεί η απώλεια με το σημαντικό έργο του εν ζωή και την ταυτότητα του.
Μιλάμε για τον εκλιπόντα και μοιραζόμαστε θετικές αναμνήσεις και ιστορίες για να τιμήσουμε τη ζωή του, επιτρέποντας στο άτομο που πενθεί να εκφράσει τα συναισθήματά του, είτε πρόκειται για δάκρυα, θυμό ή εκρήξεις, χωρίς να το κρίνουμε. Αναγνωρίζουμε ότι η θλίψη του είναι μια φυσιολογική και φυσική διαδικασία και δεν προσπαθούμε να υποβαθμίσουμε τον πόνο του ή να του προτείνουμε γρήγορη ανάρρωση. Επίσης, μπορεί να χρειάζεται χρόνο να μένει κάποιες στιγμές μόνο του και δεν το κάνουμε να νιώθει ενοχές επειδή αρνείται κοινωνικές προσκλήσεις.
Κατανοούμε ότι το πένθος μπορεί να διαρκέσει μήνες ή και ότι νέα κύματα πένθους μπορούν να επανεμφανιστούν και προτείνουμε να αποφεύγουν τη λήψη σημαντικών αποφάσεων για τη ζωή τους (π.χ. πώληση σπιτιού, διαζύγιο, αλλαγή εργασίας, μετακόμιση σε άλλη πόλη κλπ) για περίπου ένα χρόνο μετά την απώλεια.
Ο καλός ύπνος, η υγιεινή διατροφή, οι σωματικές δραστηριότητες και τα χόμπι βοηθούν ιδιαίτερα σε αυτές τις περιπτώσεις. Εάν το άτομο που πενθεί έχει προβλήματα με τις καθημερινές του δραστηριότητες ή εάν το πένθος του είναι υπερβολικό και οδηγεί σε επιπλοκές του προτείνουμε επαγγελματική βοήθεια από ψυχίατρο για φαρμακοθεραπεία και ψυχολόγο για ψυχοθεραπεία.