ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
Η κβαντική φυσική έχει μια θεμελιώδη, αλλά όχι άμεσα αιτιώδη, σχέση με την ψυχολογία, επειδή ο εγκέφαλος, η φυσική βάση του νου, αποτελείται από ύλη που λειτουργεί με βάση τις κβαντομηχανικές αρχές.
Η πιο άμεση σύνδεση με την ψυχολογία είναι ότι η κβαντομηχανική διέπει τη συμπεριφορά της ύλης, συμπεριλαμβανομένων των νευρώνων και των ιόντων εντός του εγκεφάλου. Οι κβαντικές διεργασίες είναι απαραίτητες για την ίδια την ύπαρξη και λειτουργία των συστατικών του εγκεφάλου, όπως τα ιοντικά κανάλια.
Η κβαντική νόηση εφαρμόζει κβαντικές αρχές, όπως η υπέρθεση (που υπάρχει σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα) και η εμπλοκή (διασύνδεση), στη λήψη αποφάσεων, τα συναισθήματα και άλλα γνωστικά φαινόμενα. Οι πιθανοτικές και μη ντετερμινιστικές πτυχές της κβαντικής φυσικής χρησιμοποιούνται για να εξηγήσουν την πολύπλοκη και φαινομενικά παράλογη φύση των ανθρώπινων διαδικασιών σκέψης. Επίσης, οι κβαντικές έννοιες διερευνώνται επίσης ως πιθανά πλαίσια για την κατανόηση της θεμελιώδους φύσης της συνείδησης, αν και αυτό παραμένει ένα πεδίο έντονης συζήτησης και εικασιών.
Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι πολλές εφαρμογές των κβαντικών εννοιών στην ψυχολογία είναι περισσότερο μεταφορικές παρά κυριολεκτικές, κάνοντας παραλληλισμούς μεταξύ των κβαντικών φαινομένων και των ψυχολογικών διεργασιών αντί να ισχυρίζονται άμεση κβαντική αιτιότητα μέσα στον εγκέφαλο.
Επίσης, υπάρχει ο κίνδυνος της υπερβολής ή της παρερμηνείας της κβαντικής φυσικής για τη δημιουργία αβάσιμων πνευματικών ή μυστικιστικών ισχυρισμών για το εγκέφαλο, κάτι που αποτελεί ξεχωριστή ανησυχία από τις επιστημονικά τεκμηριωμένες θεωρίες.
