ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
Ορισμένοι μαθητές και μαθήτριες μπορεί να είναι εντελώς αδιάφοροι για τα μαθήματα λόγω ενός σύνθετου συνδυασμού προσωπικών προβλημάτων, της φύσης των μαθημάτων και του περιβάλλοντος της τάξης. Αυτή η απάθεια μπορεί να πηγάζει από το αίσθημα αποσύνδεσης, έλλειψης κινήτρων ή αντιμετώπισης εξωτερικών προκλήσεων της ζωής.
Πρώτα απ' όλα εξετάζουμε τους προσωπικούς και τους εξωτερικούς παράγοντες, όπως:
- Την ψυχική και σωματική υγεία των μαθητών. Θέματα με αναπτυξιακές διαταραχές, η ΔΕΠΥ, το άγχος, η κατάθλιψη ή ακόμα και η έλλειψη επαρκούς ύπνου μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ικανότητα ενός μαθητή να συγκεντρωθεί.
- Οι αδιάγνωστες μαθησιακές δυσκολίες (π.χ. δυσλεξία). Οι μαθητές που δυσκολεύονται συνεχώς παρά τις προσπάθειές τους μπορεί να τα παρατήσουν επειδή πιστεύουν ότι είναι «ανεπίδεκτοι μαθήσεως».
- Οι εξωτερικοί παράγοντες, όπως τα οικογενειακά προβλήματα, η οικονομική αστάθεια, προβλήματα στην κοινωνική ζωή ή άλλα τραυματικά γεγονότα της ζωής μπορούν να δυσκολέψουν τους μαθητές να συγκεντρωθούν στην τάξη.
- Η έλλειψη γονικής υποστήριξης. Όταν οι μαθητές αντιλαμβάνονται ότι οι γονείς τους δεν ενδιαφέρονται για την εκπαίδευσή τους ή τους βαθμούς τους, είναι πιο πιθανό να γίνουν και οι ίδιοι αδιάφοροι.
- Η έλλειψη εσωτερικού κινήτρου και η σύγχρονη κουλτούρα της «άμεσης ικανοποίησης» και της συνεχούς πρόσβασης στην ψυχαγωγία μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των συσκευών μπορεί να κάνει τη συνεχή προσπάθεια που απαιτείται για τη μάθηση να φαίνεται μη ελκυστική.
Παράγοντες που σχετίζονται με το σχολείο μπορεί να είναι:
- Η έλλειψη συνάφειας. Οι μαθητές συχνά δυσκολεύονται να ασχοληθούν με την ύλη εάν δεν βλέπουν τη σύνδεσή της με την καθημερινή τους ζωή ή τους μελλοντικούς τους στόχους.
- Το βαρετό ή επαναλαμβανόμενο περιεχόμενο. Τα μαθήματα που είναι πολύ εύκολα, χωρίς προκλήσεις ή που δεν έχουν ποικιλία στις μεθόδους διδασκαλίας μπορούν να οδηγήσουν σε πλήξη και νοοτροπία αποκλεισμού.
- Η ασυμφωνία με το στυλ διδασκαλίας. Δεν μαθαίνουν όλοι οι μαθητές με τον ίδιο τρόπο. Η αναντιστοιχία μεταξύ του προτιμώμενου στυλ μάθησης ενός μαθητή και των διδακτικών μεθόδων του εκπαιδευτικού μπορεί να οδηγήσει σε αποσύνδεση.
- Ο φόβος της αποτυχίας. Οι μαθητές, ειδικά οι έφηβοι, μπορεί να αποσυνδεθούν ή να αποφύγουν τη συμμετοχή για να προστατευτούν από το να κάνουν λάθη μπροστά στους συμμαθητές τους ή στον εκπαιδευτικό.
- Η κακή σχέση εκπαιδευτικού-μαθητή. Η έλλειψη σύνδεσης ή ενσυναίσθησης από τον εκπαιδευτικό μπορεί να κάνει τους μαθητές να αισθάνονται υποτιμημένοι και λιγότερο πιθανό να επενδύσουν στο μάθημα.
- Η έλλειψη αυτονομίας. Οι μαθητές που έχουν ελάχιστο έλεγχο στη μαθησιακή τους διαδικασία, όπως στην επιλογή θεμάτων ή στον τρόπο παρουσίασης της εργασίας, μπορεί να παρουσιάζουν αντίσταση στη διδασκαλία.
- Η ανεπαρκής ή η αρνητική ανατροφοδότηση. Η ουσιαστική ανατροφοδότηση από τον εκπαιδευτικό βοηθά τους μαθητές να κατανοήσουν την πρόοδό τους και τους τομείς βελτίωσης. Η έλλειψή της μπορεί να οδηγήσει σε αδιαφορία.
