ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΣΤΟΥΣ ΑΣΕΒΕΙΣ ΜΑΘΗΤΕΣ;
Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να αντιδρούν με ψυχραιμία στην ασεβή συμπεριφορά και να μην την παίρνουν προσωπικά, διότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων η ανάρμοστη συμπεριφορά των μαθητών/τριών είναι προβολή ή μετάθεση δικών τους προβλημάτων (οικογενειακών, προσωπικών, οικονομικών κ.ά.) και όχι ο ίδιος ο εκπαιδευτικός.
Στην ψυχολογία η «προβολή» είναι ένας αμυντικός μηχανισμός κατά τον οποίο ένα άτομο αποδίδει σε άλλους τις δικές του μη αποδεκτές ή αγχωτικές σκέψεις, συναισθήματα ή ιδιότητες. Στη «μετάθεση» ένα άτομο π.χ. ο μαθητής ασυνείδητα μεταφέρει συναισθήματα (όπως θυμό, φόβο κ.ά.) για τον γονιό του και τα εκφράζει στον εκπαιδευτικό.
Οι εκπαιδευτικοί δεν πρέπει να αντιδράσουν με θυμό ή να οδηγηθούν σε κλιμάκωση της κατάστασης. Αφιερώνουν λίγο χρόνο για να ηρεμήσουν, διατηρούν έναν ήπιο τόνο και αποφεύγουν να παίρνουν προσωπικά την αρνητική συμπεριφορά, καθώς συχνά πηγάζει από παράγοντες που δεν ευθύνονται ούτε μπορούν να ελέγξουν. Είναι σημαντικό να χρησιμοποιούν έναν ουδέτερο, σαφή και σταθερό τόνο για να δηλώσουν ότι η συμπεριφορά είναι απαράδεκτη και να εξηγήσουν στους μαθητές και στις μαθήτριες γιατί είναι ανάρμοστη.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι να προγραμματίσουν μια κατ' ιδίαν συζήτηση με τον μαθητή ή την μαθήτρια για το τι συνέβη, να εξηγήσετε πώς η συγκεκριμένη συμπεριφορά επηρεάζει την τάξη και να προσπαθήσουν να κατανοήσουν την υποκείμενη αιτία. Ουσιαστικά πρέπει να επικεντρώνονται στην επίλυση του προβλήματος από κοινού.
Οι κανόνες της τάξης, οι προσδοκίες και οι συνέπειες για ασεβή συμπεριφορά πρέπει να κοινοποιούνται με σαφήνεια σε όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες και αποτυπώνονται εγγράφως, εάν είναι απαραίτητο. Παράλληλα οι κανόνες αυτοί πρέπει να εφαρμόζονται με συνέπεια, ενημερώνοντας τους γονείς. Η συμμετοχή των γονέων, εφόσον δεν είναι και οι ίδιοι δύστροποι, μπορεί να αποτελέσει ένα κρίσιμο βήμα για να επαναξιολογήσει ο μαθητής τις πράξεις του.
Εάν η ανάρμοστη συμπεριφορά συνεχιστεί, πρέπει να ακολουθήσουν τη νομοθεσία πειθαρχίας του σχολείου εμπλέκοντας τον διευθυντή και τον σύλλογο διδασκόντων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω ενέργειες όπως αποβολή ή συνάντηση με τον μαθητή, τους γονείς και άλλους εκπαιδευτικούς του σχολείου. Σε κάποιες περιπτώσεις όπου η συμπεριφορά μπορεί να οφείλεται σε έντονα κοινωνικά, αναπτυξιακά ή ψυχολογικά προβλήματα πρέπει να ζητηθεί η βοήθεια από τα ΚΕΔΑΣΥ ή άλλους κατάλληλους φορείς.
