ΦΙΛΟΤΟΜΑΡΙΣΜΟΣ
Φιλοτομαρισμός είναι η ιδιότητα του ατόμου που ενδιαφέρεται αποκλειστικά για το Εγώ του, υπερβολικά για τα προσωπικά του συμφέροντα. Είναι μια συμπεριφορά που καταδεικνύει έλλειψη έγνοιας για τις ανάγκες των άλλων.
Ο φιλοτομαρισμός συχνά πηγάζει από έναν συνδυασμό ψυχολογικών αμυντικών μηχανισμών, ανατροφής και κοινωνικών επιρροών. Οι άνθρωποι μπορεί να συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο για να προστατευτούν από την ευαλωτότητα, να διαχειριστούν βαθιά ριζωμένη ανασφάλεια ή λόγω έλλειψης ενσυναίσθησης. Άλλοι μπορεί να έχουν διδαχθεί να δίνουν προτεραιότητα στον εαυτό τους μέσω εντατικής γονικής μέριμνας ή ανταγωνιστικών περιβαλλόντων.
Ο φιλοτομαρισμός μπορεί να λειτουργήσει ως θωράκιση για την προστασία από τραύματα του παρελθόντος, απόρριψη ή συναισθήματα ανεπάρκειας. Ένας βαθύς φόβος για την μη κάλυψη των αναγκών μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους να εξασφαλίζουν εμμονικά πόρους, δύναμη ή προσοχή.
Η υπερπροστασία από τους γονείς ή αντίστροφα, η έλλειψη συναισθηματικής επιβεβαίωσης κατά την παιδική ηλικία μπορεί να ενισχύσει τον φιλοτομαρισμό. Παράλληλα, ο σύγχρονος πολιτισμός, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, συχνά ενθαρρύνει την αυτοπροβολή και τους ατομικιστικούς στόχους έναντι της συλλογικής ευημερίας.
Χαρακτηριστικά ναρκισσισμού, χαμηλότερη ενσυναίσθηση ή καταστάσεις όπως η ΔΕΠΥ μπορούν να συμβάλουν στην εστίαση κυρίως στον εαυτό. Ορισμένα άτομα απλώς διαθέτουν μια λιγότερο ανεπτυγμένη ικανότητα να κατανοούν ή να δίνουν έμφαση στις ανάγκες των άλλων, διατηρώντας τα σε μια πιο εγωκεντρική κατάσταση.
Σε ορισμένες περιπτώσεις ο φιλοτομαρισμός αναπτύσσεται ως μηχανισμός επιβίωσης σε ανταγωνιστικά περιβάλλοντα, ενώ σε άλλες, είναι μια αυτόματη διαδικασία προσέγγισης της ζωής.
